โดย.....นภา อัมพร

       ในความวุ่นวายทางการเมือง ที่แบ่งขั้งแบ่งฝ่ายกันพัลวันพันละเก จนไม่รู้ใครเป็นพวกใคร จนการเมืองดู แล้วแทบจะหาดีไม่ได้ ใครเข้าไปก็มีแต่แปดเปื้อน ประชาชนก็ใช่ย่อย ไม่มีทางออกทางการเมือง ก็มาออกทาง ด้านงานฉลอง

       อย่างเช่นวันสงกรานต์ ที่ผ่านมา ข่าวว่าก็ร่ำสุรากันเต็มที่ ปีนี้เมาแล้วขับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น ไปเกือบ 300 ราย

       สงสารก็แต่คนที่เขาไม่เมา ไม่เคยประมาท ก็ต้องมาสังเวยชีวิตกับเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องของคนขี้เมา อ่านข่าวแล้วเหี่ยวเฉา เศร้าทรวงในซะนี่กระไร

       ท่ามกลางบรรยากาศของความน่าเบื่อ รัฐบาลกำลังแย่แย่ พรรคการเมืองก็แย่ นักการเมืองยิ่งแย่ น้ำมันก็แพ๊งแพง เนื้อ สัตว์แพง ผักแพง

       ยกเว้นชีวิตคนเท่านั้นที่ราคาถูก

       ก็ยังพอมีอารมณ์ขัน สอดแทรกมาบ้างเป็นครั้งคราว อย่างเช่นสัปดาห์นี้ มีพรรคพวกส่งเมล์มาหา บอกเล่าเกี่ยวกับ วีรกรรมของยอดชาย “นายหม่อง” ที่อ่านแล้วก็หัวเราะจนท้องคัดท้องเข็ง หรือคนที่เส้นไม่ตื้น ก็อาจมีรอยยิ้มบ้าง ในความใส่ ซื่อ น่ารักของเขา

       ส่วนชื่อ “หม่อง”  เป็นนามสมมติ ถ้าไปพ้องกับใครก็ขออภัยไว้ด้วย เอ้า... เรามาเริ่มกันเลย

       ทำไม หม่อง ถึงพาเพื่อน..แห่กันไปเที่ยวผับ.. ทีละ 18 คน...

       ก็เพราะหน้าผับ ...เขาประกาศไว้ว่า ....ต่ำกว่า 18 ห้ามเข้าน่ะสิ (!!)

       วันก่อน........ หม่อง..ไปร้านขายทีวี.. ! ถามคนขายว่า  "ไม่ทราบว่า..ที่นี่มีทีวีสีขายรึเปล่า? คนขายตอบว่า.."มี" หม่องเลยบอกว่า........"งั้นเอาสีเขียวมาเครื่องนึง" (!!)

       หม่อง..เข้าไปเดินดูของในร้านจีฉ่อย เห็นกระติกน้ำทำจากโลหะอันหนึ่งวางอยู่ บักหม่องถามอาอึ้มว่า "อึ้ม.. ที่วอบแวบ สีเงินๆ นั่นอะไร"  อึ้มตอบว่า "กระติกน้ำไง ................"

       "แล้วมันทำอะไรได้มั่ง"

       "ก็ใส่ของร้อน-ก็ร้อนนาน ........ ใส่ของเย็น-ก็เย็น นาน".  หม่อง..เห็นว่าน่าสนใจ...เลยตกลงซื้อมาอันนึง

       เช้าของวันใหม่..อากาศแจ่มใส  หม่อง..ก็เอากระติกน้ำที่เพิ่งซื้อมา..ไปที่ทำ งาน.. ตั้งอวดบนโต๊ะ..อย่างภาคภูมิ

        หัวหน้าของหม่องเห็นเข้า........เลยถามขึ้น "อะไรนั่นน่ะ.. หม่อง" (หัวหน้าก็ไม่น่าถาม) "กระติกน้ำครับ"  

       "แล้วมันมีอะไรพิเศษรึ" (ยิ่งไม่น่าถามใหญ่)

        "ก็ใส่ของร้อน..ก็เก็บความร้อนได้ หรือใส่ของเย็น..ก็เก็บความเย็นได้"

       หัวหน้าเลยถามต่อว่า.. "แล้วใส่อะไรมาล่ะ"

       หม่องยืด..ก่อนจะตอบว่า.. "กาแฟร้อน 2 แก้ว.. กับไอติม 1 ถ้วยครับ" (!!)

       ทุกครั้ง..หลังถ่ายเอกสารเสร็จ หม่อง..จะเอาฉบับก๊อปปี้-มาตรวจทาน..เทียบกับต้นฉบับ เพื่อเช็คดูว่า..มีคำไหนสะกด ผิดรึเปล่า (!!)

       หม่อง..จะยิ้มทุกครั้ง.......ที่ฟ้าผ่า เพราะนึกว่า..มีคนกำลังถ่ายรูปเขาอยู่ !!)

       รู้ป่าวว่า...ทำไมหม่อง....ถึงกดโทรศัพท์เบอร์ฉุกเฉิน 911)..ไม่ได้ ก็เพราะ.....เขาหาเบอร์ 11 (สิบเอ็ด) ...... บน แป้นไม่เจอน่ะสิ (!!)

       หม่อง..เพิ่งซื้อคอมพิวเตอร์มาใหม่เครื่องหนึ่ง เล่นไปซักพัก..ก็เจอปัญหา หม่อง..เลยลองกดที่ HELP บนแป้น F1

       ผ่านไปพักใหญ่... หม่องหงุดหงิดมาก เลยโทรไปต่อว่า..ร้านที่เขาซื้อคอมมา "ผมกด F1 ตามที่เครื่องบอก.. เวลา ที่มีปัญหา แล้วก็รออยู่เป็นชั่วโมง.. ยังไม่เห็นมีใครมาช่วย เลย"

       คนขาย : "(**...)" (!!)

       วันรุ่งขึ้น หม่อง : เครื่องคอมพิวเตอร์ คุณนี่ห่วยมากอีกแล้ว น่ะ ผมเสียเงินซื้อไปตั้งเยอะมีแต่ปัญหาไม่รู้จบ หน่ำซ้ำ พอโทรมาสอบถามพนักงานงานขายของคุณ ก็ดันตอบไม่รู้ เรื่อง

       ผู้จัดการ : มีปัญหาอะไรให้ดิฉันรับใช้ได้ค่ะ (เสียงสั่นเครือมากด้วยอาการที่หวาดกลัวจะถูกลูกค้าด่ากลับ)

       หม่อง : ก็หน้าจอคอมพิวเตอร์ ของคุณน่ะ รายงานผลว่า “ ซีตุ๊ป - ซีตุ๊ป“ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง

        ผู้จัดการ : บอกว่า เธอก็ไม่รู้ว่า ไอ้ซีตุ๊ป-ซีตุ๊ปเนี่ยมันคืออะไร ช่วงนั้นก็น้ำตาเกือบไหล เพราะกะว่าถ้าตอบปัญหาลูกค้า ไม่ได้ ต้องถูกไล่ออกแน่เลยตู จนกระทั่ง.....

       ผู้จัดการ : คุณลองสะกดคำว่า " ซีตุ๊ป - ซีตุ๊ป " หน่อยสิคะ ว่าสะกดอย่างไร

       บักหม่อง : S - E - T - U-P - S - E - T - U - P

       ผู้จัดการ : คุณนี่ สุดยอด จริง ๆ อ่านได้งัย ซีตุ๊ป – ซีตุ๊ป 555!

       -------------

       หม่อง..ไปหาหมอ...ในสภาพหูบวมแดงน่ากลัว หมอถามว่า.. "ไปโดนอะไรมาครับ" หม่องตอบว่า.. " ผมกำลังรีดผ้า อยู่.. แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น แต่แทนที่จะหยิบโทรศัพท์มาพูด ผมดันเผลอ..เอาเตารีดขึ้นมาแนบหูน่ะสิ"

       "โอ้ว..เดียร์" หมออุทานเป็นภาษาฝรั่ง....ด้วยความเวทนา

       "แล้วหูอีกข้าง..ทำไมถึงแดงเหมือนกันล่ะ" ..หมอถามต่อ

       "ก็**บ้านั่น...เสือ_ โทร.กลับมาอีกรอบ..อ่ะดิหมอ" (!!)

       ---------------

       หลังจาก...ใช้ความพยายาม......ต่อจิ๊กซอว์อยู่นานในที่สุด.. หม่องก็ต่อเสร็จ เขาเอาไปอวดเพื่อน..ด้วยความภูมิใจ

       "เป็นไง ......เนี่ยฉันใช้เวลาต่อ..แค่ 5 เดือนเองนะโว้ย"

       เพื่อนหม่อง งง..ที่เขากล้าอวด  " 5 เดือนเหรอ ! แถวบ้านฉันเรียกว่า..! โคตรนานเลยนะนั่น"

       "แกนี่ไม่รู้อะไร" บักหม่อง..ไม่ยอมลดละ "ดูที่กล่องนี่ ....เห็นมั้ย ......มันบอกว่า... "สำหรับ 4-7 ปี"

       แต่..ฉันใช้เวลาแค่ 5 เดือนเองนะเฟ้ย..(!!)

       คนที่ส่งมาเขาบอกว่า  อ่านจบแล้วก้ออย่าแอบอมยิ้มคนเดียวล่ะ  แจกให้....คนอื่นยิ้มบ้างนะ