ทุกวันอาทิตย์ เมื่อลานธรรมเปิดก็มีสนทนาธรรมสม่ำเสมอ สมาชิกท่านหนึ่งถามคำถามที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า หาก ลูกศิษย์ของท่าน มาศึกษาธรรมะกับท่านหลายๆปี วันหนึ่งเขาจากไปไม่หวนกลับมาวัดท่านอีกไปเข้าวัดอีกวัดหนึ่งท่านจะว่า อย่างไร

       ก่อนที่จะตอบปัญหาก็ขอบอกกับสมาชิกลานธรรมทุกท่านว่า ใครที่เคยมาวัดพุทธปัญญา เคยสนับสนุน เคยฝันร่วมกันว่า วัหนึ่งเราจะช่วยกันแปลงบ้านน้อยหลังนี้ให้เป็นวัดอันเป็นที่รวมใจของผู้ใฝ่ธรรมสักวัดหนึ่ง ที่เกิดขึ้นเพราะการสนับสนุนของผู้ สนใจธรรมะจริงๆ อย่าลืมว่า วันเสาร์ที่ 5 เมษายน 2551 เรามีนัดมาทำบุญกุศล พัทธสีมา สาธิต ฝังลูกนิมิต วัดพุทธปัญญา เริ่มตั้งแต่เวลา 9.00 น.เป็นต้นไป ขอให้รีบเขียนไว้ในปฏิทินว่า เสาร์ที่ห้าเมษายน มีนัดที่วัดพุทธปัญญา อย่าลืม อย่าลืม

       ต่อไปก็จะตอบปัญหาคาใจของสมาชิกลานธรรมว่า อาตมาสอนธรรมะด้วยความสำนึกแห่งภารกิจของสงฆ์ที่เดินตามรอย บาทของพระบรมศาสดาว่า เธอทั้งหลายจงจาริกไป จงประกาศพรหมจรรย์ งามในเบื้องต้น งามในท่ามกลาง และงามในที่สุด ถึงพร้อมด้วยอรรถะและพยัญชนะ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชนเป็นอันมาก

       ทุกครั้งที่มีผู้มาสนทนาธรรมด้วยก็จะสนทนาธรรมด้วยความตั้งใจสูงสุด ไม่ว่าผู้ที่มาสนทนาธรรมนั้นจะมีกี่คน เป็นชนชาติ ไหน มีสถานะเป็นอย่างไร ขอเพียงมีหัวใจที่ใฝ่ธรรมจริงๆเท่านั้น เพราะหน้าที่หลักของพระสงฆ์คือทรงศีล ทรงธรรม บำเพ็ญ ประโยชน์ โปรดมหาชน เมื่อผู้ฟังฟังแล้วมีความเข้าใจธรรมะ นำธรรมะไปรักษาใจมิให้เป็นทุกข์ได้ก็เป็นที่พอใจและได้บุญใน ข้อธรรมเทศนามัยครบถ้วน

       วิธีการนำธรรมะไปใช้สังเกตง่ายๆตรงที่ใจ แต่ละวันใจมักจะมีสองด้านเสมอ ถ้าด้านร้ายก็จะมีอาการ หงุดหงิดตอนเช้า ก้าวร้าวตอนเที่ยง เดี้ยงตอนบ่าย จะตายตอนทำงาน ฟุ้งซ่านตลอดเวลา หากเป็นจิตใจที่ดีเริ่มต้นด้วยดีก็จะบริสุทธิ์ตอนเช้า ขาวตอนเที่ยง เกลี้ยงตอนบ่าย สบายตอนทำงาน เบิกบานตลอดเวลา

       พระธรรมที่สำคัญคือ สติคอยสังเกตระวังรักษาใจไปตลอดเวลาทุกที่ ทุกสถานในกาลทุกเมื่อเชียวแหละ

       ส่วนประเด็นที่ว่า คนที่มาวัดแล้วหายไปวัดอื่นจะรู้สึกอย่างไร ความรู้สึกที่แท้จริงก็คือ อนุโมทนา ที่คนที่เคยมาวัด พุทธปัญญา เป็นคนใฝ่ธรรม ใฝ่รู้ แสวงหาความรู้ทางธรรมเป็นประจำสม่ำเสมอ อาตมาเป็นผู้เริ่มต้นปลุกเร้าจนกล้าแกร่งแล้ว จึงถึงเวลาที่จะต้องเดินออกไปอยู่กับโลกอย่างมีความสุข

       การที่บุคคลนั้นมีน้ำใจไปช่วยเหลือบุคคลอื่นไม่ว่าจะเป็นวัดไหน องค์การกุศลใด หรือผู้ทุกข์ยากในโลกนี้ ล้วนเป็นเรื่อง ที่ควรค่าแก่การสรรเสริญทุกคน ไม่ว่าท่านผู้นั้นจะเคยมาฟังธรรมที่วัดพุทธปัญญาหรือไม่ เพราะในโลกนี้มีพระธรรมาจารย์อยู่ มากมายที่สามารถให้ความรู้ทางธรรมได้อย่าลึกซึ้ง

       การฟังธรรมะต้องมีสัปปายะด้วย คือฟังธรรมะที่ไหนเข้าใจได้ดี รู้สึกสบายใจ ก็ไปที่นั่น เพื่อประโยชน์ทางจิตใจที่จะได้ เจริญก้าวหน้าไม่หยุดยั้ง จงก้าวไป จงก้าวไป ด้วยจิตใจที่ดื่มด่ำมีพระธรรมรักษาตลอดทาง