 โดย.....ดร.พระมหาจรรยา สุทธิญาโณ
หลายท่านเคยอ่านบทความว่า เทศกาลเข้าพรรษา คือวันเวลาแห่งการฝึกฝนตนเอง ได้มาถามว่า จะมีวิธีฝึกฝน ตนเองอย่างไร
การฝึกฝนตนเอง คือ การทำในสิ่งที่ยังไม่เคยทำ หรือเคยทำได้บ้างแต่ยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร เช่น ในชีวิตยังไม่ เคยประหยัดเลย แต่เคยคิดว่าจะประหยัด ก็ถือโอกาสในช่วงพรรษานี้แหละประหยัดดูสักสามเดือน เช่นเคยจ่ายเงินซื้อสินค้า ทุกชนิดตามความชอบใจ เวลาจะฝึกประหยัดก็ต้องฝึกใจ โดยใช้สติปัญญามาคู่กันว่า สินค้าชิ้นนี้จำเป็นแก่การดำรงชีวิต แค่ไหน หากจำเป็นก็ใช้จ่ายซื้อหาจ่ายตามความจำเป็น หากไม่จำเป็นก็ยังไม่ต้องจ่าย ยับยั้งไว้ก่อน
บางคนชีวิตเครียดกับการงานตลอดเวลา ไม่ค่อยยิ้มให้ใครเลย เพื่อยืนยันว่า ตนเองเครียดจริงๆ หากรู้ตัวว่า เครียด เกินไป ลองตั้งใจผ่อนคลายดูบ้าง แม้ความเครียดจะยังเหลืออยู่อย่างมากแต่พยายามผ่อนคลายให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เวลาไหนว่าจากการงานที่จะต้องเครียดต้องรีบผ่อนคลายทันที
เมื่อฝึกผ่อนคลายมากๆจะเกิดการเรียนรู้ถึงความดีของการผ่อนคลาย จุดนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของการแสงหาความผ่อน คลายในชีวิตแล้วเริ่มต้นปฏิบัติตนเป็นคนผ่อนคลายและปล่อยวาง ในสิ่งที่ไม่จำเป็นแก่ชีวิตลงไป
ใครที่ตั้งใจจะฝึกอบรมภาวนา ก็เริ่มฝึกในเวลาที่เหมาะสม ไม่ต้องจำกัดกาลเวลาและสถานที่ที่ฝึก แต่ละครั้งที่ฝึก ก็ได้เพิ่มสติมากขึ้น ได้สัมผัสความสุข อันเกิดจากการพักของจิต ที่ไม่ต้องท่องเที่ยวไปไกล เพียงวางจิตไว้ใกล้กาย ชนิดที่ กายอยู่ไหนใจอยู่นั้นไม่ห่าง ก็เป็นการพักใจที่ไม่ต้องเปลืองเวลาหรือเงินทองแต่อย่างใด
ผู้ใดซื้อหาหนังสือธรรมะหรือหนังสือใดๆที่ให้สาระแก่ชีวิตเก็บไว้ยังไม่ได้อ่าน ก็ลองใช้เวลาเข้าพรรษาอ่านเพียง วันละหน้า กว่าจะออกพรรษาก็จะอ่านหนังสือได้ถึง 90 หน้าทีเดียว เป็นการแสดงถึงผลแห่งความพากเพียรที่เป็นรูปธรรม ได้เป็นอย่างดี
หากลองฝึกตนเองตามที่ได้ตั้งใจไว้ทางใดทางหนึ่ง เทศกาลเข้าพรรษาก็จะเป็นวันเวลา แห่งการฝึกฝนตนเอง อย่างแท้จริง
|